Οδηγοί
Μια υπηρεσία VPN πληρώνει πραγματικά χρήματα για διακομιστές, εύρος ζώνης και προσωπικό. Όταν η εφαρμογή είναι δωρεάν και δεν έχει εμφανή έσοδα, τα χρήματα αυτά συνήθως προέρχονται από εσάς με άλλη μορφή: τα δεδομένα περιήγησής σας, διαφημίσεις που εισάγονται στις σελίδες σας ή τη μεταπώληση της συσκευής σας ως σημείου εξόδου για την κίνηση άλλων ανθρώπων.
Κάθε gigabyte που περνάτε μέσα από ένα VPN διασχίζει διακομιστές που κάποιος νοικιάζει και συνδέσεις που κάποιος πληρώνει. Μια υπηρεσία με εκατομμύρια χρήστες έχει έναν μεγάλο μηνιαίο λογαριασμό, και κάτι πρέπει να τον καλύψει.
Οι συνηθισμένοι τρόποι για να βγάλει χρήματα ένα δωρεάν VPN είναι η πώληση του ιστορικού περιήγησης σε μεσίτες δεδομένων, η εισαγωγή διαφημίσεων στις συνεδρίες σας και η μεταπώληση της σύνδεσής σας. Και οι τρεις αναιρούν τον λόγο για τον οποίο εγκαταστήσατε VPN.
Μια δοκιμαστική περίοδος μιας επί πληρωμή υπηρεσίας, ή ένα περιορισμένο δωρεάν πακέτο από πάροχο που εξηγεί ανοιχτά το επιχειρηματικό του μοντέλο, είναι διαφορετική περίπτωση. Το προειδοποιητικό σημάδι είναι η απεριόριστη δωρεάν υπηρεσία χωρίς καμία εξήγηση για το ποιος πληρώνει.
Πάντα κάποιος πληρώνει. Ένας πάροχος VPN νοικιάζει διακομιστές σε πολλές χώρες, αγοράζει εύρος ζώνης διαμετακόμισης, πληρώνει προγραμματιστές και υποστήριξη και καλύπτει τις προμήθειες των app store. Για μια δημοφιλή υπηρεσία αυτό αθροίζεται σε ένα σοβαρό επαναλαμβανόμενο κόστος, που δεν εξαφανίζεται επειδή το κουμπί λήψης γράφει «δωρεάν».
Ένας επί πληρωμή πάροχος το καλύπτει με συνδρομές, κάτι που κρατά τα κίνητρα απλά: εσείς πληρώνετε χρήματα, παίρνετε μια σήραγγα, και το συμφέρον του παρόχου είναι να σας κρατήσει ως πελάτη. Ένας δωρεάν πάροχος χωρίς συνδρομές πρέπει να βρει έσοδα αλλού, και το μόνο περιουσιακό στοιχείο που διαθέτει είναι οι χρήστες του, η κίνησή τους και οι συσκευές τους.
Τα επιχειρηματικά μοντέλα πίσω από τις δωρεάν εφαρμογές VPN είναι καλά γνωστά, και τα περισσότερα συγκρούονται ευθέως με το απόρρητο. Η εφαρμογή βρίσκεται στην ιδανική θέση για να παρακολουθεί ό,τι κάνετε στο διαδίκτυο, και αυτό ακριβώς το σημείο παρατήρησης είναι το προϊόν που πωλείται.
Κανένα από αυτά τα μοντέλα δεν απαιτεί η εφαρμογή να είναι τεχνικά ελαττωματική. Η σήραγγα μπορεί να λειτουργεί ακριβώς όπως διαφημίζεται, ενώ η καταγραφή γίνεται αθόρυβα στην πλευρά του διακομιστή, όπου δεν έχετε κανέναν τρόπο να τη δείτε.
Οι ανεξάρτητοι ερευνητές που αναλύουν μαζικά δωρεάν εφαρμογές VPN εντοπίζουν ξανά και ξανά τις ίδιες κατηγορίες προβλημάτων: πολιτικές απορρήτου που επιτρέπουν την κοινοποίηση δεδομένων κίνησης σε τρίτους, ενσωματωμένους ιχνηλάτες διαφημιστικών εταιρειών, αιτήματα για άδειες που μια σήραγγα δεν χρειάζεται και, σε ορισμένες περιπτώσεις, καθόλου λειτουργική κρυπτογράφηση.
Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο εύρημα είναι η αδιαφανής ιδιοκτησία. Πολλές δωρεάν εφαρμογές με διαφορετικά ονόματα και λογότυπα καταλήγουν στις ίδιες λίγες εταιρείες, οπότε ένας χρήστης που συγκρίνει επιλογές σε ένα app store μπορεί στην πραγματικότητα να διαλέγει ανάμεσα σε βιτρίνες του ίδιου φορέα.
Οι λεπτομέρειες διαφέρουν από έκθεση σε έκθεση, αλλά το μοτίβο είναι αρκετά σταθερό ώστε να αποτελεί την προεπιλεγμένη υπόθεση: ένα δωρεάν VPN χωρίς σαφή πηγή εσόδων πρέπει να θεωρείται ότι εκμεταλλεύεται τους χρήστες του, μέχρι να αποδείξει το αντίθετο.
Μια εφαρμογή γεμάτη διαφημίσεις είναι ενοχλητική· μια παραβιασμένη σήραγγα είναι επικίνδυνη. Μια εφαρμογή VPN εκτελείται με τη δυνατότητα να βλέπει και να ανακατευθύνει όλη την κίνηση της συσκευής σας. Αν ο φορέας είναι αμελής ή κακόβουλος, αυτή η θέση μπορεί να καταχραστεί για υποκλοπή διαπιστευτηρίων σε συνδέσεις χωρίς HTTPS, για ανακατεύθυνσή σας σε απομιμήσεις σελίδων ή για εγκατάσταση ενός πιστοποιητικού ρίζας που υπονομεύει τις προστασίες του TLS.
Η εγκατάλειψη είναι ένας πιο αθόρυβος κίνδυνος. Οι δωρεάν εφαρμογές είναι συχνά παράλληλα πρότζεκτ: η σήραγγα συνεχίζει να τρέχει σε παλιό λογισμικό διακομιστή με γνωστές ευπάθειες, κανείς δεν απαντά σε αναφορές ασφαλείας και η εφαρμογή αλλάζει σιωπηλά χέρια όταν ο αρχικός προγραμματιστής την πουλήσει. Δεν θα είχατε κανέναν τρόπο να καταλάβετε ότι ο νέος ιδιοκτήτης έχει άλλα σχέδια για τα δεδομένα σας.
Με μια επί πληρωμή υπηρεσία γνωρίζετε τουλάχιστον τη δομή των κινήτρων και έχετε απέναντί σας έναν αντισυμβαλλόμενο που λογοδοτεί στους πελάτες που πληρώνουν. Η Aurora, για παράδειγμα, δημοσιεύει τι καταγράφει και τι όχι και παρέχει περίοδο επιστροφής χρημάτων 14 ημερών, οπότε η δοκιμή της δεν σας κοστίζει τίποτα, αλλά δεν χρηματοδοτείται από τα δεδομένα σας.
Το δωρεάν δεν είναι αυτομάτως απάτη. Μια χρονικά περιορισμένη δοκιμή μιας επί πληρωμή υπηρεσίας είναι δωρεάν ακριβώς επειδή ο πάροχος περιμένει ότι κάποιοι χρήστες θα εγγραφούν συνδρομητές· τα οικονομικά είναι διαφανή. Το ίδιο ισχύει για ένα περιορισμένο δωρεάν πακέτο — με όριο κίνησης ή λιγότερες τοποθεσίες — που προσφέρει ένας πάροχος του οποίου οι πελάτες που πληρώνουν χρηματοδοτούν σαφώς την υποδομή.
Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει είναι μια ορατή απάντηση στο ερώτημα των χρημάτων. Αν ο πάροχος δηλώνει ξεκάθαρα ότι οι δωρεάν χρήστες παίρνουν ένα κομμάτι της επί πληρωμή υποδομής ως μέσο προώθησης, τα κίνητρά του συμβαδίζουν με τα δικά σας. Αν η υπηρεσία υπόσχεται απεριόριστο δωρεάν εύρος ζώνης για πάντα και δεν εξηγεί ποτέ από πού προέρχονται τα έσοδά της, τότε δεν συμβαδίζουν.
Δεν χρειάζεται να είστε ερευνητής ασφαλείας για να κάνετε έναν βασικό έλεγχο. Δέκα λεπτά ανάγνωσης σάς αποκαλύπτουν τα περισσότερα απ' όσα έχουν σημασία, γιατί ο τρόπος εσόδων πρέπει να δηλώνεται κάπου — συνήθως στην πολιτική απορρήτου, στα δικαιώματα της εφαρμογής ή στο ίδιο το διαφημιστικό υλικό της εταιρείας προς τους διαφημιζόμενους.
Κανένας από αυτούς τους ελέγχους δεν απαιτεί ειδικά εργαλεία, και ένας πάροχος που αποτυγχάνει σε δύο ή περισσότερους σας έχει πει ήδη αρκετά. Προχωρήστε παρακάτω — εναλλακτικές υπάρχουν άφθονες.
Στις περισσότερες χώρες, ναι: η χρήση VPN είναι νόμιμη και απολύτως συνηθισμένη. Οι επιχειρήσεις βασίζονται σε συνδέσεις VPN καθημερινά. Μια μειοψηφία χωρών περιορίζει ή αδειοδοτεί τις υπηρεσίες VPN, και αυτοί οι κανόνες αλλάζουν, γι' αυτό ελέγξτε την ισχύουσα τοπική νομοθεσία εκεί όπου ζείτε ή ταξιδεύετε. Και ένα νόμιμο εργαλείο δεν νομιμοποιεί ποτέ παράνομες πράξεις που γίνονται μέσω αυτού.
Ναι, ένα VPN προσθέτει κάποια επιβάρυνση, αλλά το πόση εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την απόσταση και την ποιότητα του διακομιστή. Μέσω ενός κοντινού, μη υπερφορτωμένου διακομιστή με ένα σύγχρονο πρωτόκολλο όπως το WireGuard, η απώλεια συχνά μόλις που γίνεται αντιληπτή. Μέσω ενός μακρινού ή υπερφορτωμένου διακομιστή, η καθυστέρηση ανεβαίνει και η ταχύτητα πέφτει αισθητά. Μερικές φορές, μάλιστα, το VPN είναι και πιο γρήγορο.
Η κλασική ιστορία τρόμου — κάποιος σε μια καφετέρια κλέβει τον κωδικό σας «από τον αέρα» — είναι σε μεγάλο βαθμό ξεπερασμένη, επειδή το HTTPS κρυπτογραφεί ήδη το περιεχόμενο σχεδόν όλων των συνδέσεών σας. Ό,τι απομένει στο δημόσιο Wi-Fi είναι πιο λεπτό: ορατά μεταδεδομένα όπως τα ονόματα τομέων, ψεύτικα σημεία πρόσβασης, captive portals και άλλες συσκευές που μοιράζονται το δίκτυο μαζί σας.
Εγγύηση επιστροφής χρημάτων 14 ημερών. Έως 7 συσκευές με μία συνδρομή.
Προστατέψτε τις συσκευές μου