Οδηγοί
Το «no logs» σχεδόν ποτέ δεν σημαίνει ότι μια υπηρεσία δεν καταγράφει τίποτα. Συνήθως σημαίνει ότι δεν τηρούνται αρχεία δραστηριότητας: καμία καταγραφή των ιστότοπων που επισκέπτεστε ή των δεδομένων που μεταφέρετε. Τα μεταδεδομένα σύνδεσης, τα διαγνωστικά και τα στοιχεία πληρωμών είναι ξεχωριστές κατηγορίες, και κάθε πάροχος τις ορίζει διαφορετικά. Η πολιτική απορρήτου, όχι το σλόγκαν, σας λέει ποιες από αυτές διατηρούνται.
Τα αρχεία δραστηριότητας καταγράφουν τι κάνατε online. Τα αρχεία σύνδεσης καταγράφουν πότε και από πού συνδεθήκατε. Τα διαγνωστικά καταγράφουν πώς συμπεριφέρθηκε η εφαρμογή. Τα στοιχεία πληρωμών τεκμηριώνουν ότι πληρώσατε. Ένα σήμα «no logs» μπορεί να καλύπτει μόνο την πρώτη κατηγορία.
Μια συνδρομητική υπηρεσία πρέπει να γνωρίζει ότι ο λογαριασμός σας υπάρχει, αν είναι πληρωμένος και πόσες συσκευές εξυπηρετεί. Καμία έντιμη πολιτική δεν ισχυρίζεται μηδενικά δεδομένα. Το ερώτημα είναι αν τα αποθηκευμένα δεδομένα μπορούν να ανασυνθέσουν τη συμπεριφορά σας.
Ένας πάροχος υπακούει στους νόμους της χώρας στην οποία δραστηριοποιείται. Αν η τοπική νομοθεσία επιβάλλει διατήρηση δεδομένων κίνησης, μια υπόσχεση σε μια σελίδα προορισμού δεν την αναιρεί. Το πού είναι καταχωρισμένη μια υπηρεσία μετράει περισσότερο από το τι λέει το banner της.
Τέσσερις κατηγορίες, που δεν θα έπρεπε ποτέ να συζητούνται ως μία. Όταν ένας πάροχος λέει «no logs» χωρίς να κατονομάζει κατηγορία, δεν σας έχει πει σχεδόν τίποτα, γιατί η φράση μπορεί κάλλιστα να περιγράφει μια υπηρεσία που κρατά τα πάντα εκτός από το ιστορικό περιήγησης.
Οι κατηγορίες διαφέρουν ως προς την ευαισθησία. Τα αρχεία δραστηριότητας μπορούν να ανασυνθέσουν τη ζωή σας. Τα αρχεία σύνδεσης μπορούν να σας τοποθετήσουν σε μια διεύθυνση μια συγκεκριμένη στιγμή. Τα διαγνωστικά είναι συνήθως κοινότοπα δεδομένα σφαλμάτων. Τα στοιχεία πληρωμών σάς ταυτοποιούν, αλλά δεν λένε τίποτα για το τι κάνατε online.
Τα αρχεία δραστηριότητας δεν απαιτούνται ποτέ για τη λειτουργία ενός VPN. Η προώθηση πακέτων δεν απαιτεί να θυμάται κανείς πού πήγαν, οπότε ένας πάροχος που καταγράφει τα domain που επισκεφθήκατε ή τα ερωτήματα DNS το επέλεξε. Αυτή είναι η μοναδική κατηγορία όπου το «δεν κρατάμε τίποτα» είναι τεχνικά εφικτό και θα πρέπει να δηλώνεται ξεκάθαρα στην πολιτική.
Τα αρχεία σύνδεσης ανά χρήστη μπορούν επίσης να αποφευχθούν, με μια λεπτομέρεια. Ένας διακομιστής πρέπει να γνωρίζει τη διεύθυνση προέλευσής σας όσο η συνεδρία είναι ανοιχτή, αλλιώς η κίνηση επιστροφής δεν έχει πού να πάει. Το ζήτημα σχεδιασμού είναι τι συμβαίνει μετά: μια υπηρεσία με έμφαση στο απόρρητο κρατά αυτή την πληροφορία στη μνήμη και την απορρίπτει κατά την αποσύνδεση, ενώ μια υπηρεσία που καταγράφει τη γράφει στον δίσκο με χρονοσημάνσεις. Οι συγκεντρωτικοί μετρητές, όπως το συνολικό φορτίο ανά διακομιστή, δεν χρειάζονται καθόλου στοιχεία ανά χρήστη.
Τα βραχύβια διαγνωστικά μπορούν να δικαιολογηθούν για την αποσφαλμάτωση, αλλά η διατήρηση θα πρέπει να μετριέται σε ημέρες, τα δεδομένα δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν προορισμούς περιήγησης και η αναφορά σφαλμάτων θα πρέπει να είναι προαιρετική (opt-in) στην εφαρμογή.
Ένα αρχείο λογαριασμού: το email σας ή ένα άλλο αναγνωριστικό, την κατάσταση και τη λήξη της συνδρομής, καθώς και τα όρια συσκευών ή συνδέσεων. Χωρίς αυτά, η υπηρεσία δεν μπορεί να σας επιτρέψει την είσοδο ούτε να σας χρεώσει. Μια πολιτική που ισχυρίζεται ότι δεν αποθηκεύεται απολύτως τίποτα είναι από μόνη της ένδειξη κινδύνου, γιατί δεν μπορεί να ισχύει για καμία συνδρομητική επιχείρηση.
Τα στοιχεία πληρωμών διατηρούνται ακόμη περισσότερο από τους λογαριασμούς. Οι επεξεργαστές καρτών και η νομοθεσία για τις πληρωμές επιβάλλουν διατήρηση που μετριέται σε έτη, και η διαγραφή του λογαριασμού σας δεν σβήνει ένα τιμολόγιο από ένα λογιστικό βιβλίο. Η πληρωμή με κρυπτονομίσματα συντομεύει αυτό το ίχνος από την πλευρά του παρόχου, αλλά ποτέ δεν αφαιρεί τα αρχεία του ίδιου του επεξεργαστή πληρωμών. Η έντιμη διατύπωση: τα δεδομένα πληρωμών αποδεικνύουν ότι ήσασταν πελάτης, και ένα σωστά σχεδιασμένο σύστημα τα κρατά αποσυνδεδεμένα από οτιδήποτε περιγράφει για τι χρησιμοποιήθηκε η σύνδεση.
Μια υπόσχεση σε μια σελίδα προορισμού δεν κοστίζει τίποτα και δεν επαληθεύει τίποτα. Ένας ανεξάρτητος έλεγχος σημαίνει ότι μια εξωτερική εταιρεία εξέτασε διακομιστές, ρυθμίσεις και κώδικα σε μια δεδομένη χρονική στιγμή και ανέφερε αν η πρακτική συμφωνούσε με την πολιτική. Αυτό είναι ένα ουσιαστικά υψηλότερο κριτήριο, και οι πάροχοι που το περνούν συνήθως δημοσιεύουν την έκθεση, όχι απλώς ένα σήμα.
Οι έλεγχοι έχουν τους έντιμους περιορισμούς τους. Περιγράφουν τα συστήματα τις ημέρες της εξέτασης, όχι για πάντα· το εύρος μπορεί να είναι περιορισμένο· και ο ελεγκτής βλέπει αυτά στα οποία του δόθηκε πρόσβαση. Μια δεύτερη, έμμεση μορφή απόδειξης είναι τα δικαστικά αρχεία: υποθέσεις όπου ένας πάροχος διατάχθηκε να παραδώσει δεδομένα και δεν είχε τίποτα χρήσιμο να παραδώσει. Κανένα από τα δύο δεν αποδεικνύει το μέλλον — μαζί όμως ξεπερνούν ένα σλόγκαν με μεγάλη διαφορά.
Επειδή ο νόμος υπερισχύει του μάρκετινγκ. Ένας πάροχος καταχωρισμένος σε χώρα με κανόνες υποχρεωτικής διατήρησης δεδομένων πρέπει να συμμορφώνεται με αυτούς ανεξάρτητα από το τι υπόσχεται ο ιστότοπός του, και ορισμένες δικαιοδοσίες μπορούν να εξαναγκάσουν μια υπηρεσία να αρχίσει αθόρυβα να καταγράφει έναν συγκεκριμένο χρήστη. Η πολιτική περιγράφει την πρόθεση· η δικαιοδοσία ορίζει τι μπορεί να επιβληθεί.
Διαβάστε λοιπόν τα δύο μαζί. Πού είναι συστημένη η εταιρεία, ποια δικαστήρια έχουν εξουσία πάνω της και πού βρίσκονται φυσικά οι διακομιστές — η νομοθεσία της χώρας των διακομιστών μπορεί να εφαρμόζεται ακόμη κι αν η εταιρεία εδρεύει αλλού. Μια πολιτική μη τήρησης αρχείων σε μια δικαιοδοσία χωρίς υποχρεώσεις διατήρησης δεδομένων είναι μια συνεκτική ιστορία. Η ίδια πολιτική υπό έναν νόμο διατήρησης δεδομένων είναι μια αντίφαση που ο πάροχος θα έπρεπε να εξηγήσει — και συνήθως δεν το κάνει.
Διαβάστε την πολιτική απορρήτου, όχι την αρχική σελίδα, και αναζητήστε σε αυτήν τις τέσσερις κατηγορίες ονομαστικά. Μια αξιόπιστη πολιτική δηλώνει τι συλλέγεται, για πόσο καιρό διατηρείται κάθε στοιχείο και τι συμβαίνει κατά τη διαγραφή του λογαριασμού. Τα ασαφή έγγραφα κρύβονται πίσω από γενικόλογα ρήματα: το «ενδέχεται να συλλέγουμε ορισμένες τεχνικές πληροφορίες» μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε, μέχρι και πλήρη καταγραφή συνδέσεων.
Η θέση της Aurora, εν συντομίᾳ: δεν τηρούμε αρχεία δραστηριότητας — καμία καταγραφή των ιστότοπων που επισκέπτεστε ή της κίνησης που στέλνετε — και ό,τι αποθηκεύουμε, από το email του λογαριασμού μέχρι τα στοιχεία πληρωμών, απαριθμείται αναλυτικά στην πολιτική απορρήτου αντί να συνοψίζεται σε ένα σύνθημα.
Φράσεις που πρέπει να σας κάνουν να σταματήσετε και να διαβάσετε δύο φορές:
Ένα πρωτόκολλο VPN ορίζει πώς η συσκευή σας και ο διακομιστής δημιουργούν ένα κρυπτογραφημένο τούνελ. Το WireGuard είναι το ταχύτερο και το πιο απλό, το OpenVPN το πιο ώριμο και ευέλικτο, το IKEv2/IPsec το καλύτερο στο να επιβιώνει από αλλαγές δικτύου σε κινητά, ενώ το Xray/VLESS μέσω TLS κάνει την κίνηση του τούνελ να μοιάζει με συνηθισμένο HTTPS. Καθένα θυσιάζει κάτι για το δυνατό του σημείο.
Το kill switch μπλοκάρει όλη την κίνηση στο διαδίκτυο τη στιγμή που πέφτει η σήραγγα του VPN, ώστε οι εφαρμογές να μην μπορούν να επιστρέψουν αθόρυβα στην κανονική σας σύνδεση. Χωρίς αυτό, ακόμη και μια αποσύνδεση δύο δευτερολέπτων αποκαλύπτει την πραγματική σας διεύθυνση IP. Ακόμη και όταν η σήραγγα λειτουργεί, τα αιτήματα DNS, το WebRTC στο πρόγραμμα περιήγησης και η κίνηση IPv6 μπορούν να διαρρεύσουν παρακάμπτοντάς την. Κάθε διαρροή έχει έναν απλό έλεγχο και μια λύση.
Αν εγκαταστήσετε το VPN tunnel στο router σας, προστατεύετε ταυτόχρονα κάθε συσκευή του δικτύου — μαζί με τηλεοράσεις, κονσόλες και έξυπνα ηχεία που δεν μπορούν να εγκαταστήσουν εφαρμογές. Οι συμβιβασμοί, όμως, είναι υπαρκτοί: η ταχύτητα περιορίζεται από τον επεξεργαστή του router, όλο το σπίτι βγαίνει στο διαδίκτυο από μία χώρα και η αντιμετώπιση προβλημάτων γίνεται δυσκολότερη. Αυτός ο οδηγός εξηγεί τις διαθέσιμες εγκαταστάσεις και πώς να αποφασίσετε.
Εγγύηση επιστροφής χρημάτων 14 ημερών. Έως 7 συσκευές με μία συνδρομή.
Προστατέψτε τις συσκευές μου